دو نوع آبگرمکن گازی کدامند؟

آبگرمکن های گازی انباری

اصل کار: این آبگرمکن ها دارای مخزن ذخیره بزرگ هستند. گاز برای گرم کردن آب داخل مخزن سوزانده می شود و سپس تا زمان نیاز ذخیره می شود. یک ترموستات دما را کنترل می کند و هنگامی که دمای آب کمتر از یک نقطه تنظیم شده است، مشعل گاز را روشن می کند تا آب را دوباره گرم کند.

ویژگی ها: آن‌ها می‌توانند مقدار زیادی آب گرم را به یکباره تامین کنند، و برای خانواده‌هایی با چند نفر که ممکن است نیاز به استفاده همزمان از آب گرم داشته باشند، مانند دوش گرفتن، شستن لباس‌ها و شستن ظروف مناسب هستند. با این حال، مخزن فضای قابل توجهی را اشغال می کند و محدودیتی برای مقدار آب گرم موجود وجود دارد. هنگامی که آب گرم ذخیره شده تمام شد، کاربران باید منتظر بمانند تا آب موجود در مخزن دوباره گرم شود. همچنین از آنجایی که آب برای مدت طولانی ذخیره می شود، خطر تجمع رسوب در مخزن وجود دارد که ممکن است نیاز به نگهداری دوره ای داشته باشد.

آبگرمکن گازی بدون مخزن (فوری).

اصل کار: آبگرمکن های گازی بدون مخزن به جای ذخیره آب گرم، آب را هنگام عبور از دستگاه گرم می کنند. هنگامی که شیر آب گرم باز می شود، آب سرد وارد بخاری می شود و گاز بلافاصله مشتعل می شود تا آب با استفاده از مبدل حرارتی گرم شود. سرعت جریان آب و مقدار گاز سوزانده شده بر اساس تنظیم دما تنظیم می شود تا اطمینان حاصل شود که آب در دمای مورد نظر خارج می شود.

ویژگی ها: جمع و جورتر و فضای بیشتری هستند - زیرا به مخزن ذخیره سازی بزرگی نیاز ندارند. یکی از مزیت‌های اصلی این است که می‌توانند منبع بی‌پایانی آب گرم را تا زمانی که سرعت جریان آب در ظرفیت واحد باشد، فراهم کنند. آنها همچنین در مقایسه با بخاری های نوع ذخیره سازی انرژی کارآمدتری دارند زیرا آنها فقط در صورت نیاز آب را گرم می کنند، نه اینکه حجم زیادی از آب را به طور مداوم گرم نگه دارند. با این حال، ظرفیت گرمایش آنها توسط نرخ جریان محدود می شود. در برخی موارد، اگر از چندین دستگاه آب گرم به طور همزمان استفاده شود، دمای آب ممکن است کاهش یابد زیرا دستگاه در تلاش برای گرم کردن سریع حجم زیادی از آب است.